หน้าหนังสือทั้งหมด

หน้า1
55
เรามีเวลาสร้างบารมีในโลกนี้จำกัด เราจะบวงทำไมทีละไม่ก้องค์ ต้องบวงทีละหมื่น ทีละแสน แล้วค่อยขยับไปล้าน ๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า2
66
สร้างบารมีต้องทุ่มสุดตัว ไม่ใช่พูดแค่ปาก แต่ทำด้วยใจ และต้องไปให้เห็นกัน ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๖
หน้า3
68
สร้างบารมีต้องรู้จักคำว่า “พอดี” ไม่ทำมากเกินไป หรือ น้อยเกินไป ต้องรู้จักเลือกจุด “พอดี” ๑๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๙
หน้า4
81
เราต้องทำกิจจกิจกรรม งานบุญอย่างต่อเนื่อง ต้องเาบญุญไปให้เยอะ ๆ 28 เมษายน พ.ศ. 2553
หน้า5
82
เพราะเราต้องไปถึงที่สุดแห่งธรรม จะไปถึงตรงนั้นต้องมีบารมีมาก จะมีบารมีมากก็ต้อง ทำให้มาก ๆ ทำบ่อย ๆ ยิ่งทำก็จะยิ่งมีเพิ่มขึ้นไปเรื่อย ๆ ๑๕ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๔
หน้า6
108
ท่านบอกว่า... วัดความอารามที่สะอาด ร่มรื่น แสดงถึงจิตใจ ที่มีคุณธรรมของคนในวัด และเป็นการให้เกียรติ แก่ผู้มาเยี่ยมวัด ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า7
109
ต้องเตรียมการในปฏิสัมภาระ ในการต้อนรับแขก ด้วยการช่วยกันทำความสะอาดวัด อย่าให้มีสิ่งสกปรกกรุงรัง นี่เป็นปฏิทาของคุณยายอาจารย์ฯ ขอให้ลูกหลานสืบทอดกันต่อไป ๑๔ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า8
110
หลวงพ่ออยากให้มีการ สิ่งสนวัฒนธรรมคุณยิวยอาจารย์ฯ เรื่องการขัดวิวาม (ขัดห้องน้ำ) ในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ท่านเป็นต้นบุญต้นแบบ โดยลงมือทำเอง สอนเอง ให้กำลังใจเอง เดินตรวจตราห้องน้ำเองเลย ๑๔ เมษายน
หน้า9
115
คุุณค่าชีวิตของมนุษย์อยู่ตรงที่ใครได้สร้างบารมีอย่างเต็มที่มากกว่ากัน... ได้ปรับปรุงแก้ไข ฝึกฝนอบรมตนเองให้ดีขึ้น ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๕
หน้า10
116
นักสร้างบารมีที่ดี... จะต้องคิดปรับปรุงตนเองตลอดเวลา คิดปรับตัวเองให้เข้ากับคนอื่น... ไม่ใช่คิดปรับคนอื่นให้เข้ากับตัวเอง 23 เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๔
หน้า11
120
ทุกสิ่งที่เราทำ ทุกคำที่เราพูด และทุกความคิดของเรา ล้วนส่งผลปรับปรุงชีวิตของเรา ให้ดีหรือเลวได้ขึ้นขึ้น ๒๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘
หน้า12
125
ทุกกิจวัตรกิจกรรม คือการฝึกตัวของเรา ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า13
126
บุคคลที่ฝึกตนดีแล้ว ย่อมเป็นที่ยิ่งสรรเสริญ ของท่านผู้อื่น ผู้นี้ ผู้นี้บาน ของบัณฑิตนักปราชญ์ทั้งหลาย ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า14
130
เมื่อพิพากษาดูคนอื่น เห็นสิ่งที่เขาทำเป็นสิ่งที่ดี เราน้อมรับมาเป็น คุณสมบัติที่ดีของเรา ถ้าเห็นสิ่งที่ไม่ดี เราก็ตั้งใจว่า... เราจะไม่ทำเช่นนั้น ๒๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๒๔
หน้า15
152
แต่ถ้าเราตื่นสายว่านั้น เราก็จะรู้สึกว่า มีความสุขขึ้นมาอีก แต่เราก็จะเสียสะ ความสุขเล็ก ๆ น้อย ๆ นั้นเสีย เพื่อรักษาวินัยของตัวเอง ๒๓ เมษายน พ.ศ. ๒๕๖๔
หน้า16
158
ความแข็งแรง เป็นลาภอันประเสริฐ ยิงว่าทรัพย์สินใด ๆ ๑๐ เมษายน พ.ศ. ๒๕๔๓
หน้า17
160
จะมีกระแสชนิดหนึ่ง ที่เกิดความอบอุ่นใจ สบายใจ รู้สึกไม่หวาดระแวงใครเลย เป็นพลังเงียบ ๆ ซึ่งเรามองไม่เห็น เป็นพลังแห่งความสามัคคีของทีม ๒๑ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๕
หน้า18
218
เพราะถ้อยคำในโลกมีเหลือเฟือ และเป็นของฟรีด้วย เหมือนอากาศที่เราหายใจ ใครมีปัญญาก็เอามาใช้ ขึ้นอยู่กับการฝึกฝน และนำมาใช้บ่อย ๆ ๒๑ เมษายน พ.ศ. ২৫๕๘
หน้า19
244
เหนื่อยเหน็ดไม่เป็นไร แต่อย่าหน่าย ๒๘ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๗
หน้า20
254
แม้สิ่งแวดล้อมจะเป็นอย่างไร อย่าหวั่นไหว อย่าวิตกกังวล ให้ลืมความวิตกกังวลออกไป เหลือแต่ใจที่ใสๆ แล้วนึกถึงบุญที่เราได้สั่งสมมา และพระรัตนตรัยเป็นที่พึ่งที่ระลึก ๒ เมษายน พ.ศ. ๒๕๕๘